J-DL - Columns Rob Janssen

De Kunst van het Luisteren

2012-02-13 00:00:00

Mijn oudste dochter was een jaar of 6 en ik had moeite met het voeren van een gesprek met haar. Als trainer/coach en dagvoorzitter was ik nogal eens niet thuis met kinderbedtijd, dus als zorgzame vader belde ik dan om haar welterusten wensen. Zo'n gesprek ging als volgt:
(ik) "Hey kanjer, met papa, hoe is het?"
(zij) "...goed"
(ik) "OK, uhm, zeg, vertel eens, wat ben je aan het doen?"
(zij) "...niks"
(ik) "O, jaja,eh, ...
(zij) "Zal ik je mama even geven?"
(ik) "Nee, joh, ik bel voor jou..."
En vervolgens kreeg ik mijn vrouw aan de telefoon...
Dit is meerdere keren voorgevallen, het gesprek werd uiteindelijk iets korter:
(ik) "Hey kanjer, met papa, hoe is het?"
(zij) "Goed, hier is mama..."
Het lukte mij niet om dat patroon te doorbreken en ik sprak met mijn vrouw over psychologen en andere mogelijke hulp. In plaats van daar op in te gaan gaf zij mij fijntjes aan dat het misschien ook een klein beetje aan mij kon liggen?
Mijn ego ontplofte, maar in mijn hart wist ik dat dat op zijn minst een mogelijkheid was.
Ik besloot om een 2-daagse communicatietraining te volgen, die mij al snel de ogen opende.
Er was niets mis met mijn dochter, wel met mijn manier van haar benaderen.
Na de eerste dag kreeg ik de opdracht om het geleerde in de praktijk te brengen. Het telefoontje dat ik toen pleegde ging (Bijna letterlijk) als volgt:
(ik) "Hi lief. Papa hier. Heb je een momentje?"
(zij) "pap, wacht even. De muziek staat hard. Ik loop naar de tuin"
Vervolgens hebben we een kwartier met elkaar gepraat. En aan het eind van het gesprek had ik tranen in mijn ogen. Niet alleen omdat ik voor het eerst zo'n verbondenheid met mijn eigen dochter voelde, maar ook omdat ik in de jaren daarvoor zo'n blinde koe was geweest dat ik zo iets eenvoudigs over het hoofd had gezien.
Vrij snel daarna ben ik in opleiding gegaan om die training zelf te kunnen geven. Dat doe ik inmiddels zo'n 15 jaar. Met mijn inmiddels volwassen dochter heb ik een goed contact en zowel zakelijk als prive levert deze kennis me bijzonder veel waarde op, die ik graag deel met anderen

Gratis E-book "Presenteren met Plezier"

2011-12-09 00:00:00

In dit e-book lees je alle tips die je helpen om overtuigend en boeiend te spreken voor elk gehoor. Gratis!

Vul rechtsboven je emailadres in om het boek te ontvangen.

Alle facetten van spreken in het openbaar komen aan de orde:
de voorbereiding, de kracht van voorbeelden, je mind-set, contact met het publiek en nog veel meer.
Na het lezen van dit boek ben je in staat om beter en boeiender te spreken dan de meerderheid van de sprekers!
Wist je dat meer dan 90% van de mensen liever niet voor een groep staan? De angst voor presenteren staat in de top 5 angsten, nog voor de angst voor de dood!
Zoals Jerry Seinfeld al eens zei: “De man die tijdens de begrafenis van zijn beste vriend de grafrede uitspreekt, zou nog liever zelf in de kist liggen”
Dat klinkt misschien bizar, maar het is wel de realiteit.

Het verzorgen van een presentatie is juist een geweldige kans op marketing gebied. Je kunt in één keer vele mensen bereiken en indruk maken. Dat is echt niet alleen maar weggelegd voor talentvolle sprekers. Iedereen is in staat om een gehoor te boeien. Het enige dat je hoeft te doen is een paar eenvoudige tips te gebruiken. Die vind je allemaal in dit compacte en tegelijkertijd complete boekje.
Doe er je voordeel mee.
Je krijgt dit van mij gratis. Ik stel het op prijs als je mij ook een plezier wilt doen:
Laat me eens weten wat je ervaringen zijn. Mijn doel is om alle presentaties in Nederland naar een hoger niveau te brengen. Als jouw presentaties na het lezen van dit boekje verbeteren, laat me dat dan even weten via janssen@j-dl.nl
Ik hoor graag van je en wens je veel plezier met presenteren!

Geniet van het Leven!

Rob Janssen

Je netwerk bepaalt je omzet

2011-07-27 00:00:00

"Handel=gunnen" is de eeuwenoude uitdrukking en nog steeds o zo waar.
De belangrijkste vraag voor elke ondernemer is dan ook:"Hoe zorg ik er voor dat men mij de handel gunt? Het antwoord zit in de drie fasen waar elke klant doorheen gaat:
kennen > mogen > vertrouwen
De eerste stap is duidelijk:
Kennen
als een klant je niet kent, nooit van je gehoord heeft, zal hij ook geen zaken met je doen. Mogelijk dat je elkaar toevallig treft, maar dat is meer geluk dan wijsheid. Daar bouw je geen onderneming op. Veel bedrijven maken dan ook reclame, sturen nieuwsbrieven, adverteren etc. Allemaal manieren om de naamsbekendheid te realiseren. Niks mis mee, alleen te weinig om voor omzet te zorgen. Er is namelijk nog niets aan de tweede stap gedaan:
Mogen
Een klant gunt jou de handel boven je concurrent als hij je mag. Als een klant het gevoel heeft dat jij om hem geeft, dan zal hij sneller geneigd zijn om met jou zaken te doen. Iemand die je persoonlijk ontmoet hebt en met wie je een prettig kontakt hebt zul je eerder onthouden als mogelijke leverancier. Zorg er dus voor dat je je (potentiele) klanten ontmoet. Bezoek netwerkbijeenkomsten of events waar je hen kunt ontmoeten. Ga dan niet als een dolle met visitekaartjes lopen zwaaien, maar toon interesse, ga in gesprek. Pas daarbij de 20/80 regel toe: spreek 20% van de tijd en luister 80%. Dat betekent gewoon veel vragen stellen.
Je bent nu al een flinke stap dichterbij om klanten te winnen. Onthoud echter één ding: klanten willen alleen zaken met je doen als ze er zelf beter van worden. Sommigen zullen je handel gunnen om jou een plezier te doen, maar als het product of de dienst niet goed is zal dat van korte duur zijn. Je bent dus toe aan de laatste stap:
Vertrouwen
Zorg er voor dat de prospect vertrouwt dat jij een goed product levert. Hoe je dat doet? Daar zijn verschillende manieren voor. Jezelf steeds beter maken in je vak is de basis. Volg zelf training, bijscholing, seminars etc. En praat daarover met prospects. Daarmee laat je zien serieus met je vak bezig te zijn. Heb je aansprekende klanten, praat daar dan ook over. Heb je die klanten niet, dan zou je kunnen overwegen om een select groepje je product of dienst gratis aan te bieden in ruil voor een referentie. Uitstekende reclame en beter dan een advertentie! Bovendien zullen mensen die erg tevreden zijn over jou eerder met anderen daarover spreken. En dat is wat je wilt bereiken!
Vraag aan een willekeurig bedrijf waar de grootste groep klanten vandaan komt en het antwoord zal in de meeste gevallen hetzelfde zijn: via-via.
Gebruik je invloed op dat proces! Blijf niet in je eigen ruimte zitten, maar ontmoet je prospects. Praat met ze, bouw een band op en doe altijd wat je zegt. Daarmee win je vertrouwen en -dus- klanten.
Simpele stappen die leiden tot je uiteindelijke doel: een mooi bedrijf met groeiende omzet.
Laat me voor de aardigheid je ervaringen eens weten.
Geniet van het Leven!
Rob Janssen
janssen@j-dl.nl

Social Media gebruiken voor meer omzet

2011-07-03 00:00:00

Facebook is met afstand het meest populaire sociale netwerk ter wereld met 700 miljoen unieke bezoekers per maand. Daarna komen Twitter, LinkedIn en Myspace. Die vier samen zijn goed voor 1,1 miljard bezoekers per maand! Hoe kun je dat zakelijk benutten? Vermijd de neiging om zoveel mogelijk contacten te hebben en focus op de kwaliteit. Laat me een voorbeeld geven. Naast trainer in presentatie en communicatie ben ik ook professioneel dagvoorzitter. In 2009 heb ik samen met een collega een landelijke vakgroep opgericht, genaamd GoedeDagVoorzitters.nl. Allemaal mensen die tot op dat moment 'concurrenten' waren. Door onze krachten te bundelen, kennis te delen en elkaar van feedback te voorzien zijn we nu hard op weg om een sterk merk te worden. En daar profiteren alle individuele leden van! Het principe van collegialiteit lijkt op korte termijn misschien stom, want waarom zou je je kennis delen met je concurrent? Op langere termijn werkt het precies hetzelfde als de zee: als het water stijgt, stijgen alle boten mee. Zakt het water, dan kun je elkaar helpen.
Dit principe kun je in elk denkbaar beroep toepassen. Sociale Media zijn een geweldig hulpmiddel daarbij. Start een platform of wordt lid van een bestaande groep. Leer je collega's kennen door discussies te starten of er aan deel te nemen. Om werkelijk resultaat te boeken is het belangrijk om de anderen ook daadwerkelijk te leren kennen. Ontmoet elkaar op bijeenkomsten. Je zult merken dat sommigen enorm openstaan voor kennisdeling, terwijl anderen 'de keukendeur dicht houden'. Prima. Die laatste groep valt vanzelf af. Jouw winst is de groep die overblijft. Dat zijn mensen met wie je kunt gaan bouwen aan een sterk label.
Met diezelfde groep kun je via Sociale Media gemakkelijk weer anderen bereiken die ook openstaan voor dit concept. Op die manier ontwikkel je een kracht, die je nooit in je eentje kan bereiken. Er zal een groep ontstaan waarop je kunt bouwen. 'ontvrienden' zal in zo'n club niet gauw gebeuren. Want door elkaar met enige regelmaat te ontmoeten ontstaat er een band die in ieders voordeel zal werken. Het enige dat je nodig hebt is commitment. Verwacht geen snelle resultaten, maar bouw rustig en solide aan iets stevigs. Op die manier verzeker je jezelf van een zakelijke toekomst. Want één potlood kun je gemakkelijk breken, maar een hele bos potloden krijgt zelfs de grootste krachtpatser niet doormidden!
Als je tips wilt over het opzetten van zo'n groep, laat het me gerust weten.
Geniet van het Leven!
Rob Janssen
janssen@j-dl.nl

Klotsende oksels

2010-12-14 00:00:00

"Ik moet regelmatig presentaties geven en elke keer ben ik weer blij, dat het achter de rug is. Kun jij me leren hoe ik van die knikkende knieën en klotsende oksels af kan komen?".

Dit waren de letterlijke woorden van een ondernemer, toen ik hem ooit sprak over het fenomeen 'presenteren'. Zijn beeldende woordkeus vond ik erg treffend en, belangrijker: hij verwoordde het gevoel dat veel mensen hebben ten aanzien van spreken in het openbaar.

Wat is dat nou toch? Waarom krijgt meer dan 90% van de mensen (volgens de statistieken) fysieke verschijnselen van angst, bij het idee om voor een groep te spreken? Let wel, ik ken mensen, die het begrip 'groep' gebruiken wanneer het over meer dan twee mensen gaat!

Ruim twintig jaar sta ik al voor groepen. De wereld is op technologisch gebied bijna onherkenbaar veranderd: computers, e-mail, powerpoint, mobieltjes, video-conferencing. Ik noem een paar termen waar we nu vertrouwd mee zijn, die twintig jaar geleden niet of nauwelijks voorkwamen. De high tech van de communicatie. Maar hoe zit het met de high touch, de menselijke kant? Kijkend naar de sprekers tijdens congressen, symposia en seminars, lijkt de wereld nog verdacht veel op die van toen.
Nog steeds verstoppen sprekers zich achter modieus vormgegeven katheders, weten niet of nauwelijks hoe ze een publiek kunnen boeien en ervaren een lezing als een opgave in plaats van een avontuur.

Terwijl het zo eenvoudig is. Presenteren is niet moeilijker dan zwemmen, fietsen of schaatsen.

Deze column is bedoeld voor u, beste lezer, om telkens een tip mee te nemen, die het leven in presentatieland aanzienlijk prettiger maakt.

De eerste tip is even eenvoudig als praktisch:
Schrijf nooit, nooit, nooit uw tekst volledig uit, tenzij u van plan bent om een troonrede te houden!

Gesproken tekst verschilt wezenlijk van geschreven tekst. Deel uw verhaal in en gebruik een briefje met steekwoorden. Onthoud, dat uw woorden slechts voor een klein gedeelte uw boodschap bepalen en uw lichaamstaal verreweg de meeste indruk maakt. Maak om die reden dan ook zo min mogelijk gebruik van een katheder. Ontspan en beweeg tijdens uw betoog. Het maakt een lezing aanzienlijk prettiger voor u én voor uw publiek!

Geniet van het leven!

Rob Janssen

Ervaring wordt beloond

2010-11-05 00:00:00

“Ik weet ineens waar het begonnen is!”, riep een cursist laatst.
We bespraken de oorzaak van angst voor spreken in het openbaar, die zoveel mensen hebben.
“Ik was een jaar of tien”, vervolgde hij, “toen ik een spreekbeurt moest houden. In die tijd was ik gek op de visserij. Dus ik besloot om dat als onderwerp te nemen. Al snel kwam ik er achter, dat het een saai verhaal dreigde te worden, dus ik zocht naar iets aparts. Ik kreeg een geweldig idee: ik zou de hele klas op een broodje haring trakteren! Mijn moeder hielp me met het snijden van brood met stukjes haring. De hele klas was enthousiast en ik zo trots als een pauw. Maar mijn meester zei dat ik maar een zes kreeg, want het was niet informatief genoeg. Vanaf dat moment is er bij mij iets geknakt”.

Het lijkt een onbeduidend voorbeeld, maar op die leeftijd heeft het oordeel van een meester of een juf een geweldige impact. De boodschap is duidelijk: een spreekbeurt moet informatief zijn. De opzet van de cursist, om er een ervaring van te maken, werd door zijn meester niet op prijs gesteld. Jammer, dat die reactie meer indruk op hem maakte dan die van zijn klasgenoten.

Honderden lezingen die ik heb mogen bijwonen, hadden een hoog informatief gehalte. De sprekers waren kenners op hun gebied en maakten vaak gebruik van sheets of PowerPoint. Toch kan ik me er niet veel van herinneren. Zelden of nooit werd het een gebeurtenis, een ervaring.
Hoe creëer je dat?
Zo eenvoudig. Het enige dat u hoeft te doen, is uw betoog persoonlijk te maken. Gebruik een verhaal, een voorval, iets dat indruk op u gemaakt heeft. Vertel dat zo beeldend mogelijk en klaar is kees!
Ervaren sprekers beginnen vaak met:”op weg hier naar toe hoorde ik een interessante discussie op de radio” , of: “Toen ik vorige week deze lezing zat voor te bereiden, zei mijn vrouw ineens….”. Voelt u wel? We worden onmiddellijk meegenomen in een verhaal, een gebeurtenis. We kunnen onze natuurlijke nieuwsgierigheid haast niet bedwingen. We willen weten waar die discussie over ging of welke opmerking die vrouw maakte.
De spreker heeft al met de eerste zin zijn doel bereikt: de onverdeelde aandacht van zijn publiek! En wat heeft hij gedaan? Niets anders, dan een ervaring delen met zijn publiek.

Nóg beter is het gebruik maken van demonstraties.
Ik zag enkele jaren geleden een seminar van Robert Benninga over de kracht van positief denken. Aan het eind stak hij een kaars aan, om de kracht van positief denken te demonstreren. De hele zaal moest zich concentreren en met gedachtekracht de kaars uit krijgen. Na enkele pogingen van volledige concentratie zei hij:”Natuurlijk gebeurt er niets, tenzij we nog één ding doen: actie ondernemen!” En hij blies de kaars uit. Boodschap duidelijk. Positief denken is prima, maar zonder actie heeft het geen zin.
Herinnert u zich nog het moment, dat Prins Claus zijn stropdas afdeed, of, recenter, het salueren van Pim Fortuyn met de woorden: “at your service”? In beide gevallen gaat het om een eenvoudig beeld, waarmee de boodschap duidelijk wordt overgebracht.

Het kan nog eenvoudiger: denk eens aan de verjaardagsfeestjes in september. Daar worden de vakantieverhalen verteld. Zelfs de mensen, die normaal gesproken niet zo op de voorgrond treden, praten dan honderduit over de bijzondere ervaring die ze in Indonesië hadden, of hoe goedkoop Turkije is. En iedereen hangt aan hun lippen!
Elke spreker, die put uit eigen ervaring, is boeiend. Helaas zijn de meeste sprekers zich daar niet van bewust.

Want op het moment, dat we een gehoor moeten toespreken, slaan de zenuwen toe. Dan vragen we ons af, of ons verhaal wel boeiend genoeg is, of we wel voldoende en juiste informatie verwerkt hebben. En vooral: of we niet af zullen gaan!

Wetenschappelijk onderzoek heeft aangetoond, dat onze lichaamstaal verreweg de belangrijkste drager van onze communicatie is. Toch blijven veel mensen zich nog verstoppen achter katheders, met achter zich een scherm waar hun tekst op geprojecteerd wordt. Allemaal maatregelen, om te voorkomen dat er iets mis gaat. Helaas betekent het tevens, dat er niks bijzonders zal gebeuren. Een kans gemist!
Kom achter het spreekgestoelte vandaan! Bedenk welke beelden, verhalen of demonstraties uw boodschap verduidelijken. Maak van uw lezing een ervaring, úw ervaring! Uw publiek zal u er voor belonen!

Geniet van het leven!

Rob Janssen

Uniek

2010-10-06 00:00:00

“Rob, jij bent een Janssen, jij bent uniek”.
Dat waren de onsterfelijke woorden van mijn vader begin jaren zestig, toen ik een jochie van een jaar of zes was. Die woorden hebben een blijvende impact gehad op mijn leven. Zelfs, toen ik kort daarna voor het eerst een telefoonboek opensloeg. Bij het zien van het aantal naamgenoten, moest ik even slikken. Maar meer dan een deukje kreeg de uitspraak van mijn vader niet.
Achteraf heb ik me vaak afgevraagd, waarom dit zo’n indruk op mij heeft gemaakt. Hoe één zinnetje zoveel gevolgen kan hebben. Los van het feit, dat elk kind smacht naar erkenning door zijn ouders, kwam ik steeds op hetzelfde antwoord: hij had gelijk!
Let wel, hij heeft niet gezegd dat ik beter, specialer of boeiender was dan een ander. Nee, het enige wat hij zei was, dat ik uniek was. Net zo uniek als u.

Inmiddels heb ik talloze malen op een podium gestaan, om de meest uiteenlopende redenen:
Om mensen te overtuigen, te boeien, te amuseren of te informeren. Ik herinner mij een keer, dat ik voor enkele honderden medewerkers van de belastingdienst een humoristische lezing mocht houden. Het beloofde een saaie bijeenkomst te worden en men had mij gevraagd om er humor in te brengen. Met veel enthousiasme had ik een verhaal bedacht, waarom ik tijdens het schrijven zelf al hartelijk had moeten lachen. Helaas was ik tijdens de uitvoering nog steeds de enige, die de humor ervan inzag….De zaal staarde mij in doodse stilte aan! Vertwijfeld keek ik om me heen, op zoek naar het gat in het podium, waar ik ter plekke in kon verdwijnen! Juist op zo’n moment, dat ik liever dood zou gaan dan optreden, hielp dat éne zinnetje mij om verder te gaan. Ik blijf mijn vader de rest van mijn leven dankbaar daarvoor.

En telkens, wanneer iemand mij “een geboren spreker” noemt, moet ik glimlachen. Behalve, dat ik het als een compliment opvat, is het ook een misvatting. De uitdrukking zegt in feite, dat presenteren een talent is, dat de één wel, en de ander niet heeft. Alsof het gelijk zou staan, aan het hebben van rood haar of blauwe ogen. Niets is minder waar.

Wanneer ik sprekers vraag, of ze met dit talent zijn geboren, luidt het antwoord zonder uitzondering ontkennend. Sterker nog, ik heb nog nooit iemand ontmoet, die van zichzelf zegt “een .geboren spreker” te zijn. En als ik dan vraag, hoe ze dan toch zo boeiend kunnen presenteren, benoemen ze allemaal dezelfde ingrediënten:
Gewoon vaak doen, doorgaan als het tegenzit en vooral: praten over zaken, die je werkelijk belangrijk vindt.

Dat laatste is het geheim van “geboren sprekers”: praat, over wat ú raakt. Want dat is, wat u uniek maakt. Spreek met overgave over uw kinderen, uw dromen, uw frustraties, uw hobby, uw teleurstellingen of uw bedrijf. Doe dat, en het publiek hangt aan uw lippen! Want op dat moment herinnert u hen aan het feit, dat we allemaal uniek zijn.
En daar zijn we wél mee geboren.

Geniet van het Leven!

Rob Janssen

Interesse overbrengen

2010-09-02 00:00:00

“Zie je wel dat skaten leuk is?” Terwijl hij nog maar net zijn evenwicht op twee fonkelnieuwe in-line skates kon bewaren, probeerde de vader zijn stem luchtig te laten klinken. Hij keek in de richting van een andere vader, die even verderop met twee kinderen acrobatische toeren uithaalde om de kunst van het skaten machtig te worden. Bij elke buiteling werd hartelijk gelachen.
“Dat kunnen wij toch ook?”, probeerde de vader weer.
Zijn zoon van een jaar of zeven zat op een bankje en keek stuurs voor zich uit.
“Kom op, Bram”, zei de vader en zijn stem klonk ongeduldiger, “dacht je dat ik het leuk vond zo?”.
Bram bleef hardnekkig naar zijn voeten kijken en zonder op te kijken sneerde hij:”Nou, waarom gaan we dan niet naar huis?”.
“Naar huis?”, vroeg de vader, terwijl de irritatie duidelijk hoorbaar was, “Jóh, het is zondag, het is stralend weer, het is toch leuk om iets samen te doen?”
Bram bleef zwijgend zitten. Zijn houding was duidelijk: het wás niet leuk en het zou ook niet leuk worden.

Toen ik dit tafereeltje een paar dagen geleden passeerde, realiseerde ik me, dat hetzelfde gebeurt met presentaties. Vaak hebben mensen het gevoel dat ze ‘moeten’ presenteren. Van binnen zijn ze er van overtuigd dat dat niet leuk is, maar het moet nou eenmaal. Net zoals de vader, die zelf geen plezier aan skaten beleeft en het daardoor ook niet op zijn zoon kan overbrengen. Misschien heeft zijn vrouw tegen hem gezegd:”Ga lekker met Bram in het park skaten. Je ziet hem toch al zo weinig”.En ik stel me zo voor, dat hij bij thuiskomst tegen zijn vrouw zegt:”Schat, ik heb het écht geprobeerd, maar Bram werkte niet mee”. En Bram? Die gooit zijn skates ongebruikt in de kast en gaat met tranen in zijn ogen naar zijn kamer.

Regelmatig zie ik presentaties van mensen, die er duidelijk geen zin in hebben. Ze zijn dan vaak maar op één ding gericht: geen fouten maken. Dat betekent een PowerPoint presentatie met alle tekst en data, een katheder waarachter we ons veilig voelen, een stem als een nieuwslezer en een gezichtsuitdrukking van een doodgraver. De boodschap is duidelijk: hier zijn we met iets ernstigs bezig! Het publiek voelt dat feilloos aan en zit er dan ook met uitgestreken gezichten bij. Is het u wel eens opgevallen, dat de sfeer tijdens een congres vaak weinig verschilt van een begrafenis?

Hoe kunnen we dat doorbreken?
Tegen sprekers zeggen, dat ze rustig meer mogen lachen of enthousiast zijn helpt niet, is mijn ervaring.
Technieken aanleren met betrekking tot gebruik van handen en intonatie al evenmin.
Er is maar één remedie: het onderwerp persoonlijk maken.
Net als de vader, die met zijn twee kinderen laat zien, dat het OK is om te vallen, plezier te hebben in leren, kan een spreker zijn publiek met elk onderwerp boeien. Voorwaarde is, dat hij of zij er voor zorgt, dat het onderwerp gaat leven. Laat zien, waarom het voor ú boeiend of belangrijk is.
Hoe?
Gebruik voorbeelden uit uw eigen leven, waar moet u om lachen, waar wordt u kwaad om, wat frustreert u of waar kunt u midden in de nacht voor wakker gemaakt worden?
Gebruik die voorbeelden, vertel die verhalen als metaforen voor uw onderwerp, en u zult merken, dat het zomaar leuk kan worden om te presenteren. Regelmatig hoor ik van cursisten, dat ze achteraf complimenten krijgen. Niet, omdat ze de ultieme presentatie hebben gegeven, maar omdat ze gewoon iets van zichzelf hebben gedeeld. Zó simpel is het.

Geniet van het leven!

Rob Janssen

De Kunst van het Liegen

2010-08-12 00:00:00

“Ik heb gewoon vreselijk de pest aan presenteren” is een zin, die ik regelmatig hoor. Zo ook gisteravond, tijdens de eerste bijeenkomst van de cursus “Presenteren met Plezier”.
Diverse cursisten namen ook nu weer de gelegenheid te baat, om hun oprechte afkeer van het spreken in het openbaar te uiten. Woorden als ‘pesthekel’, ‘vreselijk’ en ‘doodziek’ zijn geen uitzondering. En aansluitend wordt de hoop uitgesproken om daar van af te komen en met plezier voor een gehoor te kunnen staan.
Mijn antwoord is steeds hetzelfde: “Dat kan ik je niet leren”. U begrijpt, dat het gevolg enige verwarring is. De cursus heet tenslotte “Presenteren met Plezier”. De verwachting lijkt gerechtvaardigd, dat juist dat geleerd wordt.

Toch begin ik met de illusie uit de wereld te helpen, dat ík hen dat kan leren. De reden daarvoor is heel simpel: Ik kan niemand iets leren, wat hij of zij al kan.
U kunt zich voorstellen, dat ook deze opmerking voor verbaasde gezichten zorgt. Deelnemers vragen zich op zo’n moment af, of ze wel in de juiste cursus terecht zijn gekomen. Het principe, dat hier achter zit, is erg eenvoudig. Ik noem het: De Kunst van het Liegen.

Indien u geen prijs stelt op een mini-cursus, kunt u nu rustig doorbladeren in dit schitterende blad. Voor het geval u wel interesse heeft, denk eens terug aan uw eigen ervaringen op het gebied van presenteren. Zijn er situaties geweest in uw leven, dat u daar van heeft genoten?
Al was het maar een stukje van een presentatie? De meeste mensen zullen een moment, een presentatie of zelfs een hele reeks van spreekbeurten voor de geest kunnen halen. Mocht dat voor u niet zo zijn, denkt u dan iets verder terug in de tijd. Heeft u momenten gehad als kind, bijvoorbeeld tijdens een verjaardag of met Sinterklaas, dat u met een goed gevoel voor de familie stond? Al was het maar even? Waarschijnlijk wel.
Dat betekent dus, dat u in staat bent, om met plezier voor een gehoor te staan. Nou kunt u zeggen: “Ja, dat was ooit één keer heel even, maar voor de rest van mijn leven heb ik alleen maar negatieve ervaringen”. Dat kan. Maar voordat u dat éne moment als ‘toeval’ afdoet, denkt u eens over de volgende stelling:
Alles, wat wij succesvol gedaan hebben, kunnen wij niet niet-kunnen.

Ik begrijp, dat hier grammaticale haken en ogen aan zitten, maar concentreert u zich even op de essentie. Laat me een voorbeeld geven: toen ik leerde fietsen als kind, waren er af en toe momenten, dat ik niet viel, dat ik even dat gelukzalige gevoel had: Ja, dit is het. Door het vallen op de koop toe te nemen en te blijven oefenen, bleek ik in staat om die momenten steeds vaker en langduriger te reproduceren, net zolang tot ik niet meer viel. Met andere woorden, na dat éne moment dat het goed ging, ben ik steeds bezig geweest met proberen te herhalen wat ik toen deed.
Eén keer succes betekent, dat we in staat zijn om dat te herhalen, tot we iets vanzelfsprekend kunnen. Wat is nu de Kunst van het Liegen?
We zijn in staat, om tijdens de pogingen die we ondernemen, onszelf te focussen op wat er niet goed gaat. We zeggen: “Ik ben een beroerde spreker” en vervolgens bewijzen we onszelf keer op keer dat we gelijk hebben. We zoeken dan niet langer meer naar de succesvolle combinatie. Waarom we dat doen? Ik heb geen idee. Misschien hoeven we dan van onszelf geen moeite meer te doen, want we kunnen het toch immers niet? Zoals een deelnemer aan de cursus tijdens de eerste avond verzuchtte: “ik heb er nu al spijt van, dat ik hieraan begonnen ben. Dit gaat energie kosten”.
Mijn vraag voor hem, en bij deze voor u, is: “Wanneer u weet, dat u uiteindelijk ontspannen voor een groep gaat staan, is het dan de moeite waard?”
Het antwoord is aan u.
Onthoud één ding: we zijn allemaal geboren sprekers. De vraag is, of u bereid bent om de moeite te doen om dat even vanzelfsprekend te laten worden als fietsen, autorijden of zwemmen.

Geniet van het leven!

Rob Janssen

Winnaars pakken meer rebounds

2010-07-03 00:00:00

Op de middelbare school had ik gym van meneer Simons. Piet Simons.
Een gespierde, gedrongen man met scherpe ogen en kortgeknipt haar.
Dat laatste was in de jaren zeventig opvallend.
Zelfs de priesterleraren lieten in die tijd hier en daar een lok groeien.
Maar niet Piet Simons.
Hij had een onverzettelijk geloof in discipline, een hartstocht voor winnen en een bloedhekel aan hippies. Wij, langharige tieners, waren veruit in de meerderheid, maar tijdens de gymles werd er niet gedold.
Meestal deden we basketbal, want dat was zijn lievelingssport.
Elke les opnieuw hamerde Piet Simons op het belang van de rebounds: “jongens, de enige manier om te winnen is door alle rebounds te pakken” hield hij ons steeds voor.
Ik begreep dat niet zo. Het leek mij beter om te zorgen dat de bal in één keer door het net ging.

Vorige week moest ik weer aan Piet Simons denken, toen mijn zoon Jesse vertelde over zijn presentatie voor Nederlands. Hij had een zeven gekregen maar op meer gerekend. “Dus heb ik met de docente gepraat”, zei hij opgewekt. ”En?”, vroeg ik. “Nou, ze was het na een half uur met me eens en nou heb ik een 7,4, dus een 8 gemiddeld”, luidde het antwoord.
“En dat lukt bij haar bijna niemand”, voegde hij er trots aan toe.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik in eerste instantie niet wist hoe ik moest reageren.
Het klonk mij net iets teveel als sjoemelen in de oren.
En op dat moment moest ik denken aan de woorden van Piet Simons:
“De enige manier om te winnen is door alle rebounds te pakken”.
Van Jesse kreeg ik zomaar een opfrissing van een wijze raad van vroeger.
Natuurlijk is het goed, om de eerste kans die je krijgt onmiddellijk te benutten. Zoals Joop Alberda, coach van het Gouden Volleybalteam van Atlanta eens zei: “succes is een kwestie van eenvoudige dingen in één keer goed doen”.
Absoluut waar. Alleen komt het vaker voor in het leven, dat we niet meteen scoren. Dat we een poging wagen en missen. Of miskleunen.
En dan hebben we de keuze: balen en opgeven of de rebound pakken.
Bij een presentatie is dat natuurlijk niet eenvoudig. Je krijgt voor dezelfde presentatie immers maar één kans?
Klopt.
Pak de rebound bij de volgende keer, leer van de verrijkende ervaring van op je gezicht gaan.
Zoals een zeer succesvol man ooit zei:
“succesvolle mensen hebben gewoon meer fouten gemaakt dan anderen. Het enige wat hen onderscheidt is dat ze gewoon zijn doorgegaan” .

Geniet van het leven!

Rob Janssen